تبليغاتX
راه عشق را ادامه ميدهم

راه عشق را ادامه ميدهم

عاشقي دل شكسته

دستور زبان عشق.

دست عشق از دامن دل دور باد !!

می توان آیا به دل دستور داد ؟

می توان آیا به دریا حکم کرد

که دلت را یادی از ساحل مباد ؟

موج را آیا می توان فرمود: ایست .

باد را فرمود : باید ایستاد !!

آنکه دستور زبان عشق را                           بی گذاره در نهاد ما نهاد

خوب میدانست تیغ تیز را                            در کف مستی نمی بایست داد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 17:58  توسط سكوت عشق  | 

شعر ناگفته .

نه !

کاری به کار عشق ندارم!                          من هیچ چیز و هیچ کس را

دیگر ، در این زمانه دوست نارم.

انگار ،                               این روزگار چشم نار من و تو را 

یک روز ، خوشحال و بی ملال ببیند.

زیرا ، هر چیز و هر کسی را که وستر بداری

حتی اگر یک نخ سیگار ، یا زهر مار باشد

از تو دریغ میکند ...

پس من با همه ی وجودم                                    خود را زدم به مردن

تا روزگار ...           دیگر کاری به من نداشته باشد

این شعر تازه را هم

ناگفته میگذارم ....

تا روزگار بو نبرد ...

گفتم که کاری به کار عشق ندارم !!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 17:52  توسط سكوت عشق  | 

تو می توانی ؟؟

من سالهای سال مردم تا اینکه یک دم زندگی کردم

تو میتونی. یک ذره . یک مثقال

مثل من بمیری ؟؟؟؟؟؟؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 17:46  توسط سكوت عشق  | 

نام گمشده.

دلم را ورق میزنم             به دنبال نامی که گم شد

در اوراق زرد و پراکنده ی این کتاب قدیمی                به دنبال نامی که من ...

من شعرهایم که من هست و من نیست ...

توی آشنا.

نا شناس تمام غزلها.

به دنبال نامی که او ....                              به دنبال اویی که کو ؟؟؟؟؟؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 17:44  توسط سكوت عشق  | 

ای که بی تو خودم و تک و تنها میبینم

هر جا که پا می زارم تو رو اونجا میبینم

یادمه چشمای تو پر درد و غصه بود

غصه ی غربت تو قد صد تا غصه بود.

تو برام ................

 

 

 

 

گر هم سفر عشق شدی مرد سفر باش !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 15:38  توسط سكوت عشق  |